Kiedy prowadzenie działalności gospodarczej jest podstawą do uzyskania karty pobytu

Z zezwoleniem na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej jest jak w tym starym dowcipie. „Czy to prawda, że na Placu Czerwonym rozdają samochody? Tak, to prawda, ale nie samochody, tylko rowery, nie na Placu Czerwonym, tylko w okolicach Dworca Warszawskiego i nie rozdają, tylko kradną.” Rzeczywistość jest bardziej złożona, niż obiegowe informacje.

W pierwszej kolejności – prowadzenie działalności gospodarczej jest terminem szerokim i dotyczy różnych sytuacji. Najczęściej można się spotkać z prowadzeniem działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialności (Sp. z o.o.). Spółka z o.o. podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).

Możliwość prowadzenia biznesu na podstawie wpisu do CEIDG, czyli inaczej w formie tzw. jednoosobowej działalności gospodarczej jest ograniczona podmiotowo. Innymi słowy, nie każdy cudzoziemiec może na tej podstawie prowadzić własną firmę.

Kto może, poza cudzoziemcami objętymi unijną swobodą przepływu osób, określa art. 13 ust. 2 – 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z przepisami, na takiej samej podstawie, jak Polacy, czyli m.in. po uzyskaniu wpisu do CEIDG, działalność gospodarczą w Polsce mogą prowadzić, w pewnym uproszczeniu, cudzoziemcy, którzy:

1.posiadają w Polsce:

a) zezwolenie na pobyt stały;

b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

c) zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub studiów doktoranckich, także tych, podjętych na terytorium innego państwa członkowskiego UE;

d) zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w celu połączenia z rodziną (wybrane kategorie cudzoziemców);

e) status uchodźcy;

f) ochronę uzupełniającą;

g) zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany;

h) zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium RP;

i) zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEIDG;

2. korzystają w RP z ochrony uzupełniającej;

3. posiadają ważną Kartę Polaka;

4. są członkami rodziny, w rozumieniu przepisów unijnych, dołączającymi do obywateli państw UE, Szwajcarii, Norwegii, Islandii, Lichtensteinu.

Ponadto, pod pewnymi warunkami, na takich samych zasadach, jak obywatele polscy, mogą podjąć działalność gospodarczą również członkowie rodziny cudzoziemca, którzy złożyli wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Jest to wyjątek od zasady, ponieważ cudzoziemiec może rozpocząć działalność gospodarczą nie czekając na wydanie decyzji. Wystarczy, że np. w jego dokumencie podróży został umieszczony stempel potwierdzający złożenie wniosku.

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o wpis do CEIDG, co do zasady, cudzoziemiec nie musi się ubiegać o udzielenie zezwolenia na otwarcie działalności, ponieważ posiada już podstawę prawną do założenia firmy. Sytuacja jest zatem odwrócona. Co w przypadku, gdy cudzoziemiec nie spełnia żadnego z wymienionych warunków? W takim wypadku pozostaje założyć spółkę. W grę wchodzą cztery możliwości:

  • spółka komandytowa;
  • spółka komandytowo-akcyjna;
  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
  • spółka akcyjna.

Prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki staje się powodem uzasadniającym przyjazd i przebywanie cudzoziemca na terytorium RP. Na tej podstawie cudzoziemiec może starać się o wizę albo o zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

Samo założenie spółki nie jest jednak wystraczające. Jeżeli cudzoziemiec ubiega się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej, np. poprzez pełnienie funkcji w zarządzie spółki z o.o., konieczne jest spełnienie dwóch kategorii warunków. Pierwsze odnoszą się do samej osoby cudzoziemca i dotyczą m.in. posiadania ubezpieczenia zdrowotnego oraz miejsca zamieszkania na terytorium RP.

Druga grupa warunków dotyczy samej spółki z o.o. Żeby postępowanie o udzielenie zezwolenia zakończyło się pozytywnie, spółka musi spełniać jeden z warunków:

  • w roku poprzedzającym udzielenie zezwolenia spółka osiągała dochód nie niższy niż 12-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w województwie, w którym podmiot ten ma siedzibę, w trzecim kwartale roku poprzedzającego złożenie wniosku;
  • w roku poprzedzającym udzielenie zezwolenia spółka zatrudniała na czas nieokreślony i w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej przez okres jednego roku poprzedzającego złożenie wniosku co najmniej 2 pracowników – Polaków lub cudzoziemców (wybrane kategorie osób);
  • wykaże, że posiada środki pozwalające na spełnienie w przyszłości wyżej określonych warunków;
  • prowadzi działania pozwalające na spełnienie w przyszłości tych warunków, w szczególności przyczyniające się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzenia korzystnych innowacji lub tworzenia miejsc pracy.

W przypadku spełnienia jednego z dwóch pierwszych warunków, organ wyda decyzję pozytywną. Zgodnie z brzmieniem przepisu, „cudzoziemcowi udziela się zezwolenia” – przepisy nie pozostawiają pola do wydania innej decyzji. Inaczej jest w przypadku dwóch kolejnych przesłanek, gdzie ocenę kondycji spółki, a tym samym spełnienie warunków, pozostawia się uznaniu urzędnika.

Kiedy prowadzenie działalności gospodarczej jest podstawą do uzyskania karty pobytu
Tagged on:                             

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *