jednolite zezwolenie na pobyt czasowy i pracę

O jednolite zezwolenie na pobyt czasowy i pracę mogą starać się wyłącznie cudzoziemcy, którzy już legalnie przebywają w Polsce. Jest to rozwiązanie stosunkowo nowe i funkcjonuje jako alternatywa dla dotychczasowej, dwuetapowej ścieżki (oddzielnie legalizacja pobytu, oddzielnie legalizacja pracy). Regulacja nie znajduje zastosowania w przypadku pracowników oddelegowanych.

Odmiennie niż przy zezwoleniu na pracę, wnioskodawcą w tym przypadku jest cudzoziemiec, a nie pracodawca. Jest to związane z tym, że jednolite zezwolenie na pobyt czasowy i pracę jest rodzajem zezwolenia na pobyt czasowy. Pracodawca ma jednak w procedurze swój aktywny udział, bowiem jedną z przesłanek, jak w przypadku ubiegania się o zezwolenie na pracę, jest, co do zasady, konieczność przeprowadzenia tzw. testu rynku pracy.

Zaletą tego rozwiązania jest to, że w przypadku utraty pracy, cudzoziemiec może przez kolejne 30 dni przebywać legalnie w Polsce i w tym czasie szukać nowego zatrudnienia. Jeżeli znajdzie pracę oraz będą spełnione warunki uzyskania jednolitego zezwolenia na pobyt i pracę, wojewoda zobowiązany jest zmienić dane w dotychczasowym zezwoleniu. Łączny okres, na który zostało ono wydane, nie może przekroczyć jednak 3 lat (tj. okresu, na jaki może być wydane pozwolenie na pobyt czasowy). Pod jednym wszakże istotnym warunkiem – w terminie 15 dni roboczych od daty utraty pracy cudzoziemiec musi o tym fakcie poinformować pisemnie wojewodę.

Wniosek należy złożyć nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce. W trakcie postępowania cudzoziemiec musi przynajmniej raz stawić się w urzędzie osobiście, co wynika z konieczności pobrania odcisków linii papilarnych.